چرا باید خروجی ابزارهای هوش مصنوعی و سئو را همیشه راستی‌آزمایی کنید

هوش مصنوعی می‌تواند در عرض چند دقیقه یک نمونه اولیه کاربردی بسازد. اما این به آن معنا نیست که دقیقاً همان چیزی را ساخته که شما خواسته‌اید. مشکلی که مدت‌هاست توسعه نرم‌افزار را تحت تأثیر قرار داده، اکنون در کدنویسی به کمک هوش مصنوعی نیز ظاهر شده است: نیازمندی‌ها به چیزی ترجمه می‌شوند که در ظاهر درست به نظر می‌رسد، تیک «انجام شد» می‌خورد، اما هرگز به درستی راستی‌آزمایی نمی‌شود. نتیجه می‌تواند عملکرد ناقص، منطق ناتمام یا سیستمی باشد که متفاوت از آنچه مشخص شده بود کار می‌کند.

پاسخ ساده است: آنچه را که واقعاً تحویل داده شده، راستی‌آزمایی کنید. این یعنی قبل از شروع کار، نحوه آزمایش هر نیازمندی را تعریف کنید و سپس نتیجه نهایی را با آن استاندارد بسنجید. این اصل در مورد ابزارهای ساخته‌شده با هوش مصنوعی، اصلاحات سئوی فنی و نتایجی که به مشتریان گزارش می‌دهید، صدق می‌کند.

از هوش مصنوعی استفاده کنید، نمونه اولیه را بسازید، با ابزار مورد اعتماد خود سایت را کراول کنید. هیچ‌کدام از این‌ها مشکل نیست. مشکل این است که در همین نقطه متوقف شوید و کار را تمام‌شده فرض کنید. رویکرد صحیح «ایده‌پردازی و راستی‌آزمایی» است: از ابزارها استفاده کنید، اما نتیجه را با استانداردی که از قبل تعیین کرده‌اید، تأیید کنید.

چه در حال ساخت یک پلتفرم مبتنی بر هوش مصنوعی باشید، چه ممیزی فنی انجام دهید یا به مشتریان در مورد نحوه بازیابی و استناد سیستم‌های هوش مصنوعی به محتوایشان مشاوره دهید، شما در حال طرح ادعاهایی هستید که دیگران به آن تکیه خواهند کرد، و اغلب برای آن هزینه می‌کنند. مسئولیت‌پذیری صرفاً با اجرای یک ابزار یا ارسال یک تیکت به تیم فنی محقق نمی‌شود، بلکه با توانایی اثبات اینکه نتیجه با آنچه در نظر داشتید مطابقت دارد، به دست می‌آید.

چندی پیش، من یک ممیزی کامل و خط به خط از کد پلتفرم خودم را در برابر مشخصاتی که برای آن نوشته بودم، انجام دادم. متوجه شدم که یک جزء اصلی مسئول امتیازدهی و ارزیابی اعتبار محتوا، که در مستندات و مواد ارائه‌شده به مشتریان به آن اشاره شده بود، اصلاً در نسخه نهایی وجود نداشت. نه اینکه ناقص باشد یا باگ داشته باشد، کاملاً غایب بود. علت این بود که نمونه‌های اولیه ماه‌ها قبل ساخته شده بودند اما هرگز به پلتفرم زنده منتقل نشده بودند. این شکاف در طول هشت ماه گزارش‌های پیشرفت کار پنهان مانده بود.

این تجربه نحوه نوشتن مشخصات فنی را برای من تغییر داد. اکنون هر نیازمندی یک روش راستی‌آزمایی ضمیمه دارد، با آزمایشی که خودم می‌توانم اجرا کنم.

این مشکل در بازار ایران نیز بسیار رایج است. یک متخصص سئو با ابزاری مانند اسکریمینگ فراگ (Screaming Frog) سایت را کراول می‌کند و لیستی از مشکلات مانند کنونیکال‌های شکسته یا صفحات یتیم را استخراج می‌کند. سپس این خروجی را کپی کرده و در یک تیکت برای تیم توسعه ارسال می‌کند. در ذهن او، دقیقاً گفته است که چه چیزی اشتباه است و چه باید کرد.

اما آیا واقعاً اینطور است؟ ابزار به شما گفته چه چیزی را شناسایی کرده است. اما به توسعه‌دهنده شما نگفته که چرا این موضوع اهمیت دارد، «اصلاح شدن» در این وب‌سایت خاص به چه شکل است، یا شما چگونه پس از انجام کار، اصلاحات را راستی‌آزمایی خواهید کرد. خروجی یک اسکنر، یک مشخصات فنی دقیق نیست.

به جای ارسال خروجی ابزار، آن را به یک مشخصات فنی دقیق با مراحل راستی‌آزمایی مشخص ترجمه کنید. اگر در تیکت مشخص نشود چه چیزی، در کدام صفحه و با چه نتیجه مورد انتظاری باید بررسی شود، به همان نتیجه من خواهید رسید: تیکت «حل‌شده» علامت می‌خورد و شش ماه بعد، همان مشکل یا مشکلی مشابه همچنان وجود دارد.

برای اینکه هر کاری را «انجام‌شده» تلقی کنید، این چهار معیار را در نظر بگیرید:

۱. تعریف دقیق مسئله: مشکل دقیقاً چیست؟ نه اینکه «این باید بهتر کار کند»، بلکه مثلاً «کدام معیار سرعت صفحه (TTFB، LCP و غیره) در کدام آدرس یا قالب خاص مشکل دارد؟»

۲. تعریف دقیق راه‌حل: تغییر مشخصی که شکاف را برطرف می‌کند چیست و وضعیت نهایی به شکل ملموس و قابل بررسی چگونه خواهد بود؟

۳. تعریف دقیق روش راستی‌آزمایی: آزمایشی که شخصاً روی سیستم زنده اجرا خواهید کرد چیست؟ نه گزارش وضعیتی که قبول خواهید کرد. برای مثال، ابزار، معیار، آستانه و تاریخ بررسی مجدد را مشخص کنید تا «اصلاح شد» یک عدد مشخص داشته باشد، نه یک احساس.

۴. تعریف دقیق تأثیر مالی: هزینه وجود این مشکل بر حسب ترافیک، نرخ تبدیل یا بودجه خزش چقدر است؟ این هزینه باید برآورد شود، نه اینکه صرفاً چون ابزار آن را با رنگ قرمز نشان داده، مهم فرض شود.

وقتی به یک مشتری گزارش می‌دهید، راستی‌آزمایی در نهایت باید به مهم‌ترین سؤال پاسخ دهد: بازگشت سرمایه (ROI) را به من نشان بده. بسیاری از متخصصان سئو با این معیار راحت نیستند، اما این ناراحتی معمولاً از عدم توانایی در اثبات ارتباط بین کار انجام‌شده و نتیجه نهایی ناشی می‌شود.

برای یک مدیر، سئوی راستی‌آزمایی‌نشده دقیقاً مانند کدنویسی حسی است که به نتیجه وعده داده‌شده نرسیده است. برای پر کردن این شکاف، هر ادعایی را به عددی که به پول متصل است، گره بزنید:

به جای اینکه بگویید «رتبه شما را برای ۴۰ کلمه کلیدی بهبود دادیم»، افزایش ترافیک در آن صفحات را نشان دهید و سپس یک قدم فراتر بروید: این بازدیدها با استفاده از نرخ تبدیل و ارزش سفارش خود مشتری، چقدر درآمد ایجاد کرده‌اند؟

به جای اینکه بگویید «مشکلات فنی شما حل شد»، گزارش کراول مجدد را نشان دهید و آن را با درآمدی که واقعاً در معرض خطر بود، همراه کنید.

گزارشی بسازید که هر خط آن به درآمد یا سرنخ تولیدشده گره خورده باشد. یک صفر صادقانه، اعتماد بیشتری نسبت به ده پیروزی مبهم ایجاد می‌کند.

در نهایت، مشخصاتی بنویسید که شواهد را توصیف می‌کنند، نه فقط نتایج را. برای هر جزء، آزمایش دقیقی را تعریف کنید که وجود و عملکرد آن را اثبات کند. این تغییر از «آیا آنچه را که خواستم ساختی؟» به «مدرک را به من نشان بده، به شکلی که از قبل تعریف کرده‌ام» است. این امر مستلزم نوشتن مشخصات دقیق‌تری است، نه صرفاً پیدا کردن افراد بهتر.